Het gewicht-de Agenda's van het Verlies

Dit is een fantastisch boek, dat met dergelijk eerlijkheid en humeur wordt geschreven. Voor iedereen wie met gewichtsverlies en aanwinst of met om het even welke zelfachtingskwesties heeft geworsteld, zal het absoluut een snaar slaan. U zult niet zo alleen na het lezen van slag door slag voelen door wat iemand anders is geweest. Niet alleen krijgt u nuttig inzicht over het uitoefenen van en het vermijden van neerstortingsdiëten, maar het boek concentreert zich ook op alle spanners de jonge vrouwen tijdens hun teens, jaren '20, en jaren '30 moeten onder ogen zien. De auteur spreekt over de moeilijkheden om degenenonafhankelijkheid met montage in oude rollen/routines in evenwicht te brengen die de families en de vrienden van ons verwachten. Dit boek zou werkelijk door allen moeten worden gebruikt - vrouwelijke boekgroepen omdat het heel wat bespreking zal vonken. Ive adviseerde het reeds aan mijn zuster, moeder, mede - arbeider, en mede - arbeidersdochter.

Bovenal, het schrijven Rubins is de stijl enkel duidelijke grappig. En als vrouw van Generatie X, genoot ik van de heel wat details de inbegrepen auteur - dingen zoals het lezen van Ramona de boeken van het Ongedierte of de lezing over de Zoete Hoge tweelingen van de Vallei.

Courtney Rubin is waarschijnlijk de moedigste levende vrouw. Aangezien ik het lezen van dit boek zat, werd ik overweldigd dat zij en ik de zelfde manier over zo vele voedsel en lichaamsbeeldkwesties voelde. Het verschil is, is zij niet doen schrikken om over het te spreken. Mej. Rubin formuleerde zo veel van wat ik elke dag voel. Haar boek is grappig en hysterically werkelijk eigenlijk ook werkelijk droevig (, voor die van ons die met gewicht worstelen, dat volle melk) moet snijden af en toe. Zij is zo hard op zich aangezien ik op mij ben, maar ik dacht altijd ik in mijn gevoel enigszins alleen was.

Ik zou dit boek aan iedereen en iedereen adviseren. Het is geen te boeken gewicht - verlies hoe -, is het een eerlijke afbeelding van wat het als met gewichtsproblemen moet dagelijks worstelen.

Ik dacht dit gelezen boek werkelijk groot was. Als u begint het boek te lezen zoekend inzicht op hoe te om het eten van kwesties of het zoeken te overwinnen hoe te om gewichtsuiteinden te verliezen, dan youll zet neer snel het waarschijnlijk boek. Dit is geen verhaal youll behoefte om uw eigen Zoektocht daarna Dun te modelleren om te zijn. Niettemin, als youre die zuiver vermaak zoekt over hoe iemand anders het eten behandelt, zijnd te zware en sociale uncomfortableness, dit boek pret en gemakkelijk bent te lezen.

Ik gaf het twee sterren eerder dan één omdat het boek mijn rente door de volledige lezing hield. Het is verbazend aan me hoeveel mensen hun gewichtsproblemen aangaande hun moeder beschuldigen. Tevreden genoeg reeds - misschien als toen u zeer jong was uw moeder u ton goodies voedde kon ik begrijpen maar nadat u huis verliet houden beschuldigend uw moeder van wat U aanbrengt is uw mond belachelijk.

Ik ga met het overzicht niet akkoord dat deze auteur jammert. Ik denk zij de emoties identificeert die één een gebrek aan controle voelen maken en tot het te veel eten leiden. Ik werd nooit de indruk zij iedereen van dit beschuldigde. Zij scheen enkel om bepaalde emotionele gesprekken als voedseltrekkers te identificeren. Ik vond als zij emotionele steun (misschien in de vorm van het adviseren) nodig had om meer van een backbone en een vertrouwen te krijgen in de behandeling van emotionele kwesties, hetzij theyre het verwante familie, vriend, werk of het algemene leven -, die toen enkele het te veel eten zouden kunnen verminderen. Ik dacht dit duidelijk in haar dieetregime ontbrak en couldve waarschijnlijk een reusachtig verschil in haar succes maakte. Zij kende genoeg over calorietellingen, oefening, enz. (de grondbeginselen) en moest het op dit volgende niveau nemen, dat misschien wij in de toekomst kunnen ongeveer lezen. Ik dacht dit een zeer eerlijke en echte agenda van het leven van een gedwongen overeater was. Niemand wil over voedsel obsederen, maar velen van ons. En ik voelde na het lezen van dit dat ik niet alleen was.

Ik vertelde zodat veel aan haar en ik leef in recht VA naast DC zodat was het aardig om op iemand betrekking te hebben wie in het gebied leefde. Ik voelde de heel wat dingen die zij en door geweest en nog door yo u ga die op dieet zijn heeft gedaan. Ik niet agreee met een ander overzicht dat zei allen zij deed klaagt door het boek was. Ik denk zij heel wat druk voelde en het moeilijk is om gewicht te verliezen wanneer de vrienden willen uitgaan om partijen de hele tijd te eten of te hebben of wanneer uw eigen zuster klaagt wanneer u op dieet bent en probeert om gewicht te verliezen omdat zij u niet wil veranderen en zij van u houdt die de vette zuster zijn terwijl zij dunne is. Zo was het aardig om een piek in haar leven heimelijk te nemen omdat ik volgde haar in het SHAPE- tijdschrift maar niet tot na het lezen van dit boek realiseerde een welke emotionele eter zij echt is en het was aardig om op somone betrekking te hebben.

Dit boek had alle stempels van een dieetgedenkschrift. het was zelf - toegeeflijk, solipsistic, whiny en asinine. Na het lezen van het at ik een pint van de Vanille van Haagen Dazs en besloot dat ik niemand maar zelf beschuldig. Het bevrijdde. Ik ben zo ziek van mensen die naam die - en beschuldig iedereen daalt - hun moeder, hun zuster, hun vrienden - voor hun vette uiteinden rondhangen. Het slechtste deel van dit boek was dat het niet zelfs goed - geschreven was. Courtney zou met haar dagbaan moeten ophouden.

Ik las het boek al manier door, die ik veronderstel iets zegt. Maar van ergens rond pagina 30 door ongeveer pagina 230 al Rubin doen is GEJANK. Op en en. Sommigen van het informeert, en het verklaarde haar proces (dat af en toe kan interessant zijn), maar sloeg het me grotendeels neurotisch en uiterst overtollig. Zij ook neemt de veel verantwoordelijkheid voor haar eigen physicality niet. De verbindingen zijn belangrijk (d.w.z. moeder, vader en zuster), en ik weet sommige dingen ingeworteld kunnen zijn, maar op wat punt moeten wij voor ons eigen leven verantwoordelijk zijn.

Dit boek kon over honderd kortere pagina's geweest zijn.

Ik verdenk Courtney weet niet hoe mooi zij - en dit boek - is. Ik bleef omhoog de hele nacht voor het eerst in leeftijden rechtstreeks lezend door haar agenda's, en zij zijn grappig, met afschuw vervullend, aint - dat - de - waarheid - zusterinzameling van eerlijke gedachten. Zijn bijna exquisitely pijnlijk om over de totale absorptie van Mej. Rubins met voedsel en gewicht te lezen. Haar uitstekende passages over het lopen en vrienden en familie zijn een hulp van de constante stroom van haar obsessive gedachten over voedsel, maar gaan zij allen op de een of andere manier aan dat thema terug. Maar Courtney heeft een uitzonderlijke gift voor menselijk het zijn. Niet kon iedereen het geheim uit burgers Boca en persoonlijke ontwikkeling nemen zo veel liefs en humorously. Zij is moedige bastion van eerlijkheid en realisme aan alle vrouwen die met het dier van gewicht worstelen. Zij is ongetwijfeld harder op zich dan om het even welk overzicht zou kunnen zijn. Zij bekeek prachtig het boek ondertekenend ik ging aan, en wij hielden enkel willend meer van haar verhalen horen. Dit boek is over strijd en obsessie en, ik hoop, over langzame totstandbrenging Courtneys dat zij, inderdaad, een mooie persoon en een mooie schrijver is. Mooi materiaal.

Ik kocht dit boek omdat I, als velen Courtney in de reeks van de Vorm had gevolgd, maar in tegenstelling tot de meesten op, hield ik lezend het tijdschrift na een tijdje. Ik was nieuwsgierig om te zien hoe Courtney omhoog beëindigde. Ik lachte en empathized met strijd Courtneys. af en toe dacht ik werkelijk zij over mijn leven, mijn gedachten schreef. Ik beëindigde het boek in 2 dagen en zou dit in minder tijd had ik gehad geen baan gedaan hebben omhoog te worden voor. maar welk levensonderhoud me lezing wat die willen weten hoe het allen voor Courtney beëindigde. I wa hopend dat zij één of andere wonderbare epiphany zou gehad hebben die haar zou helpen om haar uitweg van de vernietigende cyclus te zien scheen zij om één voet en één voet uit het volledige boek binnen te hebben. Maar toen ik aan het eind en de zaag kreeg dat niets. verschillend was. ja, had zij sommige lessen geleerd maar zij worstelde nog met het zelfde vernietigende gedrag en gedachten, was ik teleurgesteld. Ik kon dat boek en niets geschreven hebben dat geleerde Courtney genoeg was om haar draai rond te helpen haar leven (met betrekking tot haar het eten en gewicht). dit gemiddelde dat shes gaand leven de rest van haar leven aangezien een gevangene aan voedsel dit gemiddelde daar doet geen antwoord voor miljoenen andere vrouwen, als mij is die een liefde/haatverhouding met voedsel hebben ik ook een weinig werd verrast dat Courtney nooit naar regelmatige professionele hulp streefde en dat haar zelfdiagnose als Eter Binge nooit ernstig werd genomen. Het was een gelezen goed en ik wens Courtney het beste. Ik hoop dat uiteindelijk zij meer dan enkel oplost dat dit enkel iets is zij voor de rest van haar leven moet behandelen. Ik hoop aan God dat dit niet iets is die ik over elke dag voor de rest van mijn leven moet denken. Ten minste niettemin, dit hielp me las te vinden als ik niet alleen in mijn slag van dag tot dag ben.

Ik kocht dit boek omdat ik één van de mensen was die het gewicht van Courtney Rubins - verliesagenda in het tijdschrift van de Vorm volgden. Enerzijds, genoot ik van de achter - - scènes bekijk haar gewicht - de jaren van de verliesagenda, maar enerzijds, bevatte het boek secties die bijna woord voor woord van haar de agendaingangen van de Vorm werden opgeheven, wat enigszins teleurstellend was. Ive las reeds al die ingangen - ik heb hen niet in boekvorm nodig.

Ook, aangezien ik veronderstel zullen de heel wat mensen die dit boek kopen dit precies doen omdat zij het gewicht van de Vorm - de verliesagenda en is nieuwsgierig over wat nadat de taak over was gebeurde, ik denkt Rubin binnen de lezers op kon gelaten hebben hoe zij dieet ging - en - wijze oefening hebben gelezen - zodra zij op haar was. Bleef zij regelmatig was zij bekwaam om haar het te veel eten heeft zij handhaafde het te overwinnen uitoefenen gewicht zij was bij toen zij haar gewicht van de Vorm - verliesagenda beëindigde, of zij enkele gewicht, heeft herwonnen of zelfs nog meer gewicht gaan verliezen zij ons kon verteld hebben. (Niet in miniem detail - de eerbied van I haar behoefte aan privacy, maar als youre die een boek gaat schrijven genoemd het Gewicht - de verliesAgenda's, het schijnt een oneven beetje om de lezers op binnen niet te laten al dan niet zich houdt aan een dieet en oefeningsroutine op uw (zonder de hulp van een team van deskundigen) in feite doenbaar was.

Rubin is een fijne schrijver, en ik denk zij een betere boekovereenkomst dan dit verdiende. Ik denk een gedenkschrift een veel betere manier zou geweest zijn om haar talent te demonstreren, omdat aan me, wat werkelijk over dit boek duidelijk uitkwam was niet haar pogingen net te eten en uit te oefenen, maar beschrijving van haar familie, in het bijzonder haar moeder (die daar was, maar niet daar). Haar rekening van haar familys vorige Dankzegging samen was zeer scherp en zich beweegt en prachtig geschreven. Ik hoop wij zullen krijgen om meer van Rubins te zien die in de toekomst, of door een gedenkschrift of door een roman of een inzameling van korte verhalen schrijft.

Het eerste ding dat me greep was de titel. Als drie - plus decenniumveteraan van de voedseloorlogen, wil ik altijd weten hoe het voor andere mensen werkt. Dan zag ik dat Courtney Rubin de auteur was. Als veel andere recensenten, trouw volgde ik de artikelen van de Vorm Rubins. nu word ik om te zien hoe het verhaal beëindigde.

Goed, niet werkelijk.

Ik houd van stem Courtneys. haar verstand en beneden - binnen - - de geuleneerlijkheid maakt tot het boek een ernstige paginakeerder. Er waren zo ja velen. Dat is precies wat zijn als. ogenblikken terwijl ik las. Zoals voor haar observaties over anderen - is niet dat hoe wij allen denken wanneer wij worden beklemtoond en worstelend Hoe zich verfrist om iemand te horen toegeeft dat er tijden zijn wanneer het als niemand ter wereld voelt kan begrijpen hoe laag u werkelijk bent. Wanneer het voedsel uw vertrouweling en medicijn is geworden, verlaat een gebrek aan voedsel een groot gat. Als u havent gevoeld het, youll het nooit wordt.

De reden geef ik het boek zijn drie sterren (3-en - a - de helft, eigenlijk) dat het laatstgenoemde derde van het boek dat als het wordt gevoeld ploeterde. De verhalende draad die in het begin zo sterk was scheen om tot een zeer vaag en nevelig einde te ontrafelen en te leiden. Ik begrijp dat zelden daar keurige en propere einden aan echte het levensverhalen is. Courtney is jong en haar verhaal gebeurt nog. Voor me, niettemin, zou het boek meer vast lichaam met iets een afdoender beetje gevoeld hebben. Tegen Maand 20 begon ik gefrustreerd te worden door een betekenis van overtolligheid die weg door snel langzaam verdwijnt. werd afgedekt. O.k., genoeg van dit, verhaal over. Misschien zou dit boek een paar meer jaar moeten gesudderd hebben alvorens te komen te drukken.

Ik wens Courtney Rubin alle beste en dank haar voor een glimp in haar strijd en overwinningen.

Ik zou de mede geen vriend van Courtney willen zijn Rubins, - arbeider, persoonlijke trainer, bus, diëtist, buur, chef- of enthousiaste verdediger. Dit doen zou betekenen zijnd in druk als deel van een reusachtige samenzwering pilloried om Courtney Slecht te maken voelen. Eerst voelde ik voor Courtney, op dieet zijnd voor miljoenen lezers en wordt beklemtoond over het binging en gewichtsaanwinst. Nochtans, klaagt zij vrij veel over iedereen in haar boek. Iedereen maakt haar gevoel vreselijk. Courtney woont een schrijvende groep bij waar iemand zegt dat zij nauwelijks kunnen wachten om haar werk te lezen - haar Grote reactie. Geen druk daar. Een lezer komt tot haar en vertelt haar over hoe inspirerend zij is en hoe zij houdt van lezend haar kolom - dit is na herwinning Courtney vijftien ponden. Haar reactie valt zij de ventilator in haar boek als ongevoelig en stom het schijnen aan omdat zij Courtney in een karokestaaf op een Zaterdag nacht is genaderd - wist deze dwaze fan blijkbaar niet dat Er Te volgen Regels wanneer het spreken aan Courtney zijn. Veronderstel. Courtney ontvangt veel steun van vele mensen in haar strijd aan dieet. Nochtans, bespot Courtney hen die in haar boek, over Peekespeak schrijven - haar diëtist die probeert om haar einde het binging te bevorderen. Zij bespot ook een andere verdediger die haar aan meditate aanmoedigt. Wat volgende Verpletterende trommels en het chanting ik is ben mooi ik ben goed dun, excuseren haar voor het proberen om u te helpen. Courtney beëindigt het boek door te bespreken hoe zij heeft geleerd dat het voedsel niet altijd het probleem wanneer het op dieet zijn is. Het is emoties, grenzen, goedkeuring, enz. Zij kon omvat hebben dat het op dieet zijn ook betekent groeiend en dankbaar zijnd voor steun in plaats van het jammeren over hoe iedereen is zo beteken.

Van de tijdschriften populair Gewicht van de Vorm - de kroniekschrijver van de Agenda van het Verlies komt hilarious, soms heartwrenching bekijk de dagelijkse strijd van het op dieet zijn

In dit openhartige en grappige boek, deelt Courtney Rubin wat zij over het op dieet zijn - en zelf - in meer dan twee jaar van het te boek stellen van haar slag om voedsel te houden van het verbruiken van haar leven leerde. Zoals in dienst nemend als haar beroemde kolom, het Gewicht - de Agenda's van het Verlies is het deelgedenkschrift, deel hoe - aan, en altijd onderhoudend.

Een eerlijke en moedige rekening van wat het voelt als, dag binnen en dag uit, vaak jaar binnen en jaar uit, om een significante hoeveelheid gewicht proberen te verliezen, het Gewicht - de Agenda's van het Verlies is.

Een onbeschaamd verhaal van binges, manierfiascos, tegenslagen, en uiteindelijk succes

Lichte hearted, luide lach - uit - bekijkt de belachelijkste verontschuldigingen voor einde of het bedriegen op een dieet

Een nr - houdt - versperde rekening van de auteurs donkere dagen van het flirten met het eten van wanorde en constant berekenende en opnieuw berekenende calorieën

Met inzicht, humeur, en moed, onderzoekt Rubin dieet en voedselkwesties, evenals haar zelf - saboterend gewoonten tijdens op dieet zijn, op manieren die iedereen dat met gewichtsverlies worstelt vinden zal zowel leerzaam als inspirerend.

Ongeveer de Auteur

Courtney Rubin heeft voor de New York Times, Marie Claire, Tijd, en andere publicaties geschreven. twee jaar, schreef zij het Gewicht - de kolom van de Agenda van het Verlies voor het tijdschrift van de Vorm. Vroeger is een hogere schrijver bij Washingtonian tijdschrift, Rubin nu een correspondent die in Londen voor Mensen wordt gebaseerd.